هیچ می دانی چرا چون موج در گریز از خویشتن پیوسته می کاهم؟

 ز ان  که بر این

 پرده ی تاریک٫این خاموشی ه نزدیک٫

انچه می خواهم نمی بینم٫وانچه می بینم

٫نمی خواهم...

به خودم كه اومدم دودستي هولم دادي تو يه جاده ي بي سرو ته !ا

اين بار پاهام سست ِ سست !ا

سخته قدم برداشتن تو اين جاده !ا

تو بودي نمي تونستي بيشتر از چند قدم برداري !ا

ولي من اندازه ي یک قرن ه كه دارم قدم برمي دارم !ا

جاده تمومي نداره !ا

كـــاش حداقل دلـــم گرفته نبود يا چشمام خيس!ا

ولي عيب نداره ،من چشم بسته اين جاده رو ميرم !ا

ياد گرفتم از اين دنياي وارونه كه تو چه باشي چه نباشي خورشيد طلوع مي كنه و غروب ...ه

چه بموني چه بري زندگي جريان داره ...ه

خاكستر ِ سرد! سهم ِمن مهر ِ سكوت بود!ا

        

               بر خاک بخواب نازنین،تختی نیست/ آواره شدن ,حکایت سختی نیستگ

                  از پاکی اشکهای خود فهمیدم / لبخند همیشه راز خوشبختی نیست

یکی از دانشجویان کاردگرمحله                                                                           

ادامه نوشته